Domniemanie ojcostwa w polskim prawie

W polskim prawie figuruje coś takiego jak domniemanie ojcostwa. Polega ono na domniemaniu, że prawnym ojcem dziecka jest mąż matki. Jeżeli mamy sytuację, że w okresie urodzenia dziecka doszło do rozpadu związku małżeńskiego domniemanie ojcostwa trwa do 300 dni. Konkretnie trwa ono do ustania lub unieważnienia małżeństwa zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu. Domniemania tego nie stosuje się, jeżeli dziecko urodziło się po upływie trzystu dni od orzeczenia separacji.

Wniosek powództwa o zaprzeczenie ojcostwa

Czasami zdarzają się przypadki, kiedy ojciec prawny nie jest ojcem biologicznym dziecka. Wtedy prawne domniemanie może zostać obalone tylko na wniosek powództwa o zaprzeczenie ojcostwa. Istotną kwestią jest to. Że celem procesu o zaprzeczenie ojcostwa nie jest ustalenie ojcostwa biologicznego męża matki lecz obalenie ustawowego domniemania, że dziecko od niego pochodzi.

Osobami, które mogą wnieść pozew o zaprzeczenie ojcostwa są:

1) Mężczyzna , który uznał ojcostwo – w terminie 6 m-cy od dnia , w którym dowiedział się, że dziecko nie jest jego, ale nie później niż do uzyskania przez dziecko pełnoletniości. . Sama informacja o tym ,że żona jest w ciąży, a przypuszczalne obliczenie terminu, w którym dziecko powinno się urodzić , nie może być uznana za okoliczność stanowiącą początek 6 miesięcznego terminu, ponieważ o rozpoczęciu terminu decyduje informacja o urodzeniu się dziecka, która powinna być pewna.
2) Kolejną osobą uprawnioną jest matka dziecka. Jej również dotyczy termin sześciu miesięcy od urodzenia się dziecka.
3) Pozew może złożyć również samo dziecko, ale tylko po uzyskaniu pełnoletności lecz nie później niż po ukończeniu 21 roku życia.
4) Ostatnią osobą, która może złożyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa jest prokurator. Dzieje się tak w przypadku, kiedy wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu społecznego. Ingerencja prokuratora nie jest ograniczona żadnym terminem, wniosek o zaprzeczenie ojcostwa może on wnieść w każdej chwili.